Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Διαδραστικό ταξίδι στον κόσμο των δεινοσαύρων





Εμένα οι δεινόσαυροι ποτέ δεν με γοήτευσαν! Ούτε κατάλαβα ποτέ την έλξη που προκαλούσαν στους άλλους ανθρώπους που έτρεχαν να δουν την ταινία Jurasic park! (Ούπς! Φανέρωσα την ηλικία μου χε,χε!)
Ακόμη και τώρα που είμαι μαμά, αγοριού κιόλας, που όσο νάναι μια γοητεία παραπάνω ασκεί πάνω τους ο κόσμος των δεινόσαυρων, εξακολουθώ και δεν το καταλαβαίνω.
Έτσι, όταν μας δόθηκε η ευκαιρία στις αρχές Δεκέμβρη να πάμε στο νέο εκθεσιακό χώρο στον 4ο όροφο του The Mall Athens, στο Μαρούσι και να δούμε την έκθεση «Δεινόσαυροι», δεν θα το κρύψω, «ξίνισα τα μούτρα μου»! Για χάρη του παιδιού μου όμως που ενθουσιάστηκε, τι να κάνω, ενέδωσα!
Πήγαμε οικογενειακώς, Δευτέρα, πρωινή ώρα, ήταν και στην αρχή της η έκθεση, είχε λίγο κόσμο, οπότε την απολαύσαμε (άντε, βάζω και τον εαυτό μου μέσα!).
Η αλήθεια είναι πως ήταν εντυπωσιακή αν και μου φάνηκε μικρή (σε αριθμό εκθεμάτων εννοώ).

Το δελτίο τύπου λέει μεταξύ άλλων:
«Οι θρυλικοί γίγαντες κινούνται και βρυχώνται ρεαλιστικά, με τη βοήθεια της πιο προηγμένης τεχνολογίας, μεταφέροντας τον επισκέπτη χιλιάδες έτη πίσω στο χρόνο, ενώ μια σειρά από διαδραστικές δραστηριότητες τον καλούν να μπει σε ρόλο ερευνητή.»
...
«Οι τελευταίες εξελίξεις της Ιαπωνικής ρομποτικής τεχνολογίας έχουν επιστρατευτεί από τους επιστήμονες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου και η πιστή αναπαράσταση πολλών διαφορετικών ειδών δεινοσαύρων, με ρεαλιστική κίνηση και ήχο, μεταφέρει τον θεατή 65 εκατομμύρια χρόνια πριν.»

Και έτσι είναι! Τόσο ρεαλιστικοί μάλιστα, που ο μικρός μου μπαίνοντας και βλέποντας τα 2 κεφάλια δεινοσαύρων της φωτογραφίας, σε φυσικό μέγεθος παρακαλώ, να κουνιούνται και να βρυχώνται, έβαλε τα κλάματα και δεν ήθελε να μπει! Τελικά μπήκε, σφιχτά αγκαλιάζοντας τον μπαμπά του και έχοντας κλειστά τα μάτια!
Παρακάτω, μάλλον επειδή ο χώρος ήταν πιο απλωμένος, αντικρίζοντας τον δεινόσαυρο της πρώτης φωτογραφίας, (που φάνταζε λιγότερο απειλητικός) και με τις φιλότιμες προσπάθειες του μπαμπά μας που έκανε χιούμορ (κοκορόσαυρο τον βάφτισε τον εν λόγω δεινόσαυρο για να τον καταφέρει να χαμογελάσει!) περιηγηθήκαμε, παίξαμε με τις διαδραστικές δραστηριότητες και στο τέλος δεν θέλαμε να φύγουμε! Οι πολύ ευγενικές κοπέλες της έκθεσης, που σε βοηθούσαν με τα διαδραστικά, με διαβεβαίωσαν πως έτσι γίνεται σχεδόν με όλα τα παιδιά!
Βγαίνοντας, καταλήγεις στο μαγαζί με τα αναμνηστικά της έκθεσης, απ'όπου πήραμε (πάλι!) ένα βιβλίο με τους πιο παράξενους δεινόσαυρους!

Παρόλο που άργησα να «καταθέσω» την εμπειρία μας, προλαβαίνετε ακόμη όσοι θα θέλατε να το δείτε:

4 Δεκεμβρίου 2011 - 4 Μαρτίου 2012

THE MALL ATHENS - 4ος όροφος

Ωράριο λειτουργίας:
Δευ. - Παρ.: 9.00 - 21.00
Σάββατο: 10.00 - 22.00
Κυριακή: 10.00 - 20.00

Τιμές εισιτηρίου:
Δευ.-Παρ. 9.00 - 13.30: 5 ευρώ γενική είσοδος
Δευ.-Παρ.: 13.30 - 21.00: 9 ευρώ (ενήλικες), 7 ευρώ (παιδιά έως 18 ετών)
Σαββατοκύριακο & αργίες: 9 ευρώ (ενήλικες), 7 ευρώ (παιδιά έως 18 ετών)
Σχολεία: 5 ευρώ (Τηλ. επικοινωνίας για επισκέψεις σχολείων: 210 7280200)

Τηλ. επικοινωνίας για το κοινό: 2109472029

Υ.Γ Λίγο «τσιμπημένο» το εισιτήριο τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα, καλύτερα αν καταφέρετε να πάτε καθημερινή πρωί.

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Δέμα!

Σήμερα έλαβα ένα υπέροχο δώρο! Ένα δέμα από την νονά μου που μέσα είχε ένα υπέροχο κασκόλ πλεγμένο με τα χεράκια της!
Η χειρονομία αυτή με «γύρισε» χρόνια πίσω, εκεί στην παιδική μου ηλικία που λόγω απόστασης, (η νονά έμενε και μένει στην πανέμορφη και αγαπημένη Θεσσαλονίκη), μου έστελνε στις γιορτές (Χριστούγεννα, Πάσχα και γενέθλια) ένα δέμα που είχε πάντα μέσα κάτι φτιαγμένο από εκείνη!
Θυμήθηκα με πόση λαχτάρα το περίμενα κάθε φορά και πόσο χαιρόμουν και μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια...
Κατόπιν σκέφτηκα πως στις μέρες μας, ο ταχυδρόμος μας φέρνει μόνο λογαριασμούς, διαφημιστικό υλικό και (στην καλύτερη περίπτωση) άντε καμιά χριστουγεννιάτικη κάρτα.
Και μ'έπιασε ξαφνικά μια θλίψη που μου ξαναέφερε δάκρυα στα μάτια...
Και τότε αντί να την πάρω τηλέφωνο, κάθησα και της έγραψα ένα γράμμα!
Σκέφτηκα πως αφού εκείνη έκανε τον κόπο να μου πλέξει κάτι όμορφο και μετά να πάει στο ταχυδρομείο να το στείλει, το λιγότερο που μπορώ να κάνω, είναι να βρω το χρόνο να της γράψω δυό λόγια (ελπίζοντας να της δώσω να καταλάβει πόση χαρά μου έδωσε) και αύριο να κάνω τον κόπο να πάω μέχρι το ταχυδρομείο ν'αγοράσω ένα γραμματόσημο, να το κολλήσω και να το στείλω.
Πολύ μελό και παλιομοδίτικη ακούγομαι...

Για να «επανορθώσω» λοιπόν αποφάσισα να μοιραστώ τη χαρά και την συγκίνησή μου διαδικτυακά (μη ξεχνιόμαστε, διαθέτουμε και blog-τρομάρα μου!!!)