Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Αναγνώριση...

Όλοι οι άνθρωποι, από μικρά παιδιά, έχουμε ανάγκη να ανήκουμε κάπου, να μας σέβονται και να αναγνωρίζεται η δουλειά μας όσο μικρή κι ασήμαντη κι αν είναι (εδώ που τα λέμε καμιά δουλειά δεν είναι μικρή κι ασήμαντη, αλλά λέμε τώρα)
Η αναφορά και μόνο στην ομάδα στην οποία ανήκουμε μας γεμίζει χαρά και περηφάνια, πολύ περισσότερο όταν αναφέρεται και το όνομά μας!



Έτσι λοιπόν, στο συνέδριο των Ψηφιακών Γειτονιών, νιώσαμε περήφανοι γιατί ανήκουμε στην ομάδα των γονιών bloggers, νιώσαμε πως μας σέβονται γι αυτό και πως αναγνωρίζεται η δουλειά μας, αυτό το μικρό ή μεγαλύτερο λιθαράκι που βάζει ο καθένας μας μέσω του ιστολογίου του και αγγίζει με τις αναρτήσεις του πολλούς, λιγότερους ή και μόνο έναν.
Εκτός λοιπόν από την απίστευτη χαρά του να γνωρίσουμε τα πρόσωπα που κρύβονται πίσω απ΄τις λέξεις και της παρακολούθησης ομιλιών και workshop με εξαιρετικό ενδιαφέρον, υπάρχει και η δεύτερη ανάγνωση.  
Είμαστε η ομάδα των γονιών bloggers, είμαστε πολλοί, μας υπολογίζουν, μας σέβονται, αναγνωρίζουν τη δύναμή μας και την συνεισφορά μας.
Μπορούμε λοιπόν όλο αυτό να το πάμε ένα βήμα πιο πέρα, όπως πρότεινε και ο Τάσος Παγκάκης;

Μεγάλη η ευθύνη, αλλά και τροφή για σκέψη.

Υ.Γ.1. Δεν αναφέρω τα ονόματα των ανθρώπων πίσω από τις λέξεις που γνώρισα ή ήξερα ήδη, γιατί θα τελειώσω την ανάρτηση του χρόνου! Άλλωστε στους περισσότερους τα είπα προσωπικά.

Υ.Γ.2. Ένα μεγάλο μπράβο στην ομάδα των Μαμά...δες, Μπαμπά...δες, σε ολόκληρη την ομάδα των Μικρών Μεγάλων και στην ομάδα των ΨηφιακώνΓειτονιών, γιατί από την σύλληψη της αρχικής ιδέας, χρειάστηκε απίστευτη δουλειά στη διαδρομή, για να μετουσιωθεί η ιδέα και να πραγματοποιηθεί αυτό το συνέδριο για το οποίο βούϊξε όλο το ίντερνετ πριν και μετά!   

8 σχόλια:

  1. Χάρηκα που σε γνώρισα, έστω κι έτσι...ξέρεις εσύ!
    Την επόμενη φορά θα τα πούμε σίγουρα.
    Είσαι πολύ γλυκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοριτσάκι μου γλυκό σ'ευχαριστώ πολύ! Την πρώτη φορά είναι πάντα κάπως αμήχανα, την επόμενη ποιος μας πιάνει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όλγα Χατζηχρίστου29 Απριλίου 2013 - 7:24 μ.μ.

    πράγματι Φλώρα μου, τόσο πολλά τα ονόματα, τόσο πολλές οι σκέψεις, τόσο πολλά τα συναισθήματα, τόσο μεγάλη η δύναμη, τόση και η ευθύνη!
    Χάρηκα που σε γνώρισα και τα είπαμε έστω και για λίγο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ χάρηκα Όλγα! Ελπίζω την επόμενη φορά να τα πούμε περισσότερο!

      Διαγραφή
  4. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο! Χάρηκα τόσο που σε γνώρισα από κοντά Φλώρα....Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Κατερίνα, είχαμε ξανασυναντηθεί άλλη μια φορά πριν καιρό στην Αθήνα στο Γκάζι! Ή χαρά μου ήταν μεγάλη που γνώρισα όλη την οικογένεια αυτή τη φορά!
      Φιλιά κι αγκαλιές

      Διαγραφή
  5. Γεια σου Φλώρα!!!! Ήσουν εκεί και δεν γνωριστήκαμε ε? Κρίμα!!!!!
    Πάντως είμαστε εμείς οι μαμάδες bloggers μια κατηγορία από μόνες μας!!!
    Καλώς βρεθήκαμε:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Δήμητρα! Καλώς όρισες!
      Έχασα πολλές από τις μαμάδες blogers μέσα στο πλήθος! Θα τα καταφέρουμε την επόμενη φορά. Ως τότε θα τα λέμε από τα ιστολόγιά μας!

      Διαγραφή